Dobre praktyki

Wybór dobrych praktyk prezentowanych przez partnerów projektu EBCIL :

1. „Narzędzie odwzorowania kompetencji - zasady i dziedziny wykorzystania”.

Twórca(y) dobrej praktyki: ENAIP FRIULI VENEZIA GIULIA.

Kraj(e): Włochy.

Instytucja(e) realizująca(e)/prezentująca(e): ENAIP FRIULI VENEZIA GIULIA.

Opis: Dobra praktyka ukazuje narzędzie mapowania kompetencji zawodowych o nazwie „Mapcom”
i możliwości jego wykorzystania w ramach współpracy transgranicznej. Narzędzie to, określane też jako repertorium kompetencji zawodowych, jest platformą internetową i może być wykorzystane przez przedsiębiorstwa  w określaniu potrzeb szkoleniowych na podstawie analizy procesu pracy oraz zasobów ludzkich (nagradzanie, rekrutacja). W wyniku użycia narzędzia „Mapcom” przy wykorzystaniu systemu „jednostek certyfikujących” można określić kompetencje zawodowe pracowników, złożone z kompetencji podstawowej, składowej i głównej. „Mapcom” wskazuje środowisko rzeczywistej sytuacji, w którym badany pracownik realizuje wymagane działania („strumień operacji”). W wyniku syntezy elementów „strumienia operacji” repertorium kompetencji zawodowych umożliwia określenie takich jego składowych jak: dobór personelu, analiza potrzeb szkoleniowych, plan szkolenia osobistego, struktura szkolenia wewnętrznego, analiza przepływu pracy, zarządzanie systemem nagród.  Od strony technicznej „Mapcom” jako platforma złożona
z aplikacji i bazy danych, dostępna przy pomocy Internetu i wyposażona w swobodę dostosowywania profili do organizacji danego przedsiębiorstwa oraz kształtowania np. wymaganych kompetencji, umożliwia proces adaptacji tego narzędzia w innych krajach (np. w procesie transferu innowacji).     

2. „Rozpowszechnianie kompetencji”.

Twórca(y) dobrej praktyki: VOKA-Kamer van Koophandel Oost-Vlaanderen, Volvo Cars, KaHoSint-Lieven, HUB, EPOS.

Kraj(e): Belgia, Holandia.

Instytucja(e) realizująca(e)/prezentująca(e): KaHoSint-Lieven (partner projektu).

Opis: Dobra praktyka poświęcona rozpowszechnianiu i waloryzacji projektów edukacyjnych stawia sobie za cel opracowanie metodologii analizowania projektów pod względem ich rozpowszechniania, waloryzacji i trwałości. Koncentruje się na projektach edukacyjnych w obrębie trzech pojęć: edukacja, kultura i Europa. Twórcy dobrej praktyki definiują rozumienie tych pojęć, jako: rozpowszechnienie wyników projektu tożsame z ujawnianiem, waloryzację – z rozpowszechnianiem i wykorzystywaniem wyników projektów, eksploatację – z powielaniem. W dobrej praktyce wskazuje się na ciąg działań przy realizacji projektu, tj. odpowiedniość projektu do oczekiwań uczestników, ocenę efektów wewnętrznych jakie projekt może dostarczyć oraz ocenę możliwego produktu finalnego. Dla uzyskania pomiaru tych elementów stosuje się takie mierniki jak: licznik odwiedzin strony internetowej, nakład publikacji, liczbę firm stosujących produkty projektu, strukturę partnerstwa, formę wpływu.

Twórcy dobrej praktyki poszukiwali odpowiedzi na pytanie: „Jakie strategie, metody, narzędzia
i instrumenty są wykorzystywane w tych projektach do rozpowszechniania informacji i eksploatacji projektów?”. Wśród odpowiedzi wskazano: partnerstwo w programach Leonardo da Vinci, seminaria UE, konferencje międzypaństwowe, grupy informacyjne, Internet, fundusze unijne, sieci, kontakty osobiste, media. Czynnikami warunkującymi skuteczność powyższych metod w oddziaływaniu na odbiorcę są środki zorientowane na klienta i niezbyt uciążliwe. Autorzy pojęcie eksploatacji zamknęli w zestawie pytań: co?, jak?, dlaczego?

3. „Studium pilotażowe zatrudnienia transgranicznego. Kwestionariusz dla firm belgijskich”.

 Twórca(y) dobrej praktyki: Universiteit Gent, Roosevelt Academy (Middelburg) dla Eures Scheldemond.

Kraj(e): Holandia, Belgia.

Instytucja(e) realizująca(e)/prezentująca(e): VOKA-Kamer van Koophandel Oost-Vlaanderen (partner projektu).

Opis: Ankieta analizująca sposoby dojazdów pracowników transgranicznych z Holandii, świadczących pracę w firmach belgijskich, kierowana do przedsiębiorstw belgijskich. Odpowiedzi miały posłużyć partnerstwu Eures Scheldemond w lepszym dostosowywaniu działań partnerstwa do potrzeb transgranicznego rynku pracy. Kwestionariusz uwzględnia firmy zatrudniające aktualnie, bądź zatrudniające w wybranym okresie czasu pracowników holenderskich oraz zawiera część pytań skierowaną do przedsiębiorstw niezatrudniających do tej pory Holendrów. Pytania dotyczą kwestii ilościowych (np. procentowy udział dojeżdżających do pracy z wyższym wykształceniem) i zagadnień jakościowych (np. poziom jakości wykonywanej pracy). Ankieta uwzględnia też pytania o kierunki/ obszary geograficzne w Holandii, z których do zakładów belgijskich docierają pracownicy.
W materiale zwrócono uwagę na sposoby rekrutacji pracowników (tzw. kanały rekrutacji). Pytano
o powody zatrudniania Holendrów (np. bezrobocie, brak kwalifikacji wśród Belgów, poziom produktywności), a także przeszkody w tym zakresie (kwestie podatkowe, problemy z transportem, nieznajomość pośredników  w rekrutacji itp.).

Dobra praktyka jest przykładem działania, które może stanowić bazę do wykorzystania na innych obszarach UE w zakresie transgranicznego rynku pracy.

4. „Promocja mobilności i ochrony pracowników transgranicznych - PRO.MO.

Twórca(y) dobrej praktyki: Regione Friuli Venezia Giulia - Agenzia regionale del lavoro, Zavod Republike Slovenije za zaposlovanje.

Kraj(e): Włochy, Słowenia.

Instytucja(e) realizująca(e)/prezentująca(e): Regione Friuli Venezia Giulia - Agenzia regionale del lavoro (partner projektu).

Opis: W związku ze zwiększeniem ilości pracowników transgranicznych w rejonie Friuli Wenecja Julijska i w Słowenii, wskazano utrudnienia dla mobilności zawodowej na tym obszarze. Podzielono problematykę na przeszkody w podejmowaniu zatrudnienia istotne dla pracowników (brak informacji na temat rynku pracy, prawa pracy, systemów ochrony socjalnej), utrudnienia dla pracodawców (trudność w znalezieniu pracowników transgranicznych) oraz dla operatorów (trudność w uzyskaniu porównywalnych danych na transgranicznym rynku pracy). Dobra praktyka przyjęła za cel: informowanie i promowanie regularnej mobilności zawodowej w obszarach transgranicznych regionu Friuli - Wenecja Julijska i Słowenii, ułatwienie funkcjonowania transgranicznego rynku pracy
i zapewnienie jego większej przejrzystości, integrację systemów informacyjnych Słowenii i Włoch oraz promocję wymiany informacji. Do realizacji tych zamierzeń niezbędna była weryfikacja potrzeb rynków pracy we wspomnianym obszarze transgranicznym, ustalenie i promocja celów transgranicznej pracy, aktywizacja systemów wymiany pomiędzy Obserwatorium Rynku Pracy we Włoszech i Słowenii oraz usługi na rzecz pracowników tych państw.  Zadanie wykonano dzięki sekwencji działań w ramach projektu „PRO.MO”, na którą złożyły się: działanie nr 1 - przegląd w celu odwzorowania obszarów interwencji, potrzeb, grup korzystających z informacji, bazy przepisów (prawo pracy, BHP itp.), działanie nr 2 – uruchomienie strony internetowej projektu z opisem rynku pracy w obu krajach, statystyką, opisami prawnych uwarunkowań, z zestawem narzędzi do znalezienia pracy (giełda pracy), działanie nr 3 - integracja Obserwatorium Rynku Pracy we Włoszech
i Słowenii, w tym: wspólna metodologia, wskaźniki statystyczne, zapotrzebowanie na zawody, wskazanie obszarów z nadmiarem siły roboczej  i jej niedoborem, działanie nr 4 - utworzenie partnerstwa wspierającego operatorów usług zatrudnienia przez warsztaty, broszury, spotkania itp. W wyniku przeprowadzenia projektu osiągnięto: większy dialog pomiędzy operatorami i systemami,  zwiększono działania informacyjne dla pracowników, uruchomiono wyspecjalizowaną stronę internetową. Kooperację powstałą w dobrej praktyce i stronę interentową wskazano jako elementy do wykorzystania w innych projektach.

 5. „Schemat żółwia”.

Twórca(y) dobrej praktyki: Laboratorium Analiz Środowiskowych DM.

Kraj(e): Polska.

Instytucja(e) realizująca(e)/prezentująca(e): Laboratorium Analiz Środowiskowych DM (partner projektu).

Opis: Dobra praktyka ukazuje diagram opracowania odpowiedniego pośrednictwa pracy poprzez dostosowanie metod pośrednictwa do potrzeb kursantów w celu zwiększenia ich umiejętności
i kompetencji zawodowych. Realizacja założeń schematu zaczyna się od ustalenia, kto będzie kursantem i przypisania mu inspektora z podmiotu pośrednictwa pracy. Cele do osiągnięcia to: powiększenie wiedzy teoretycznej kursanta, umożliwienie rozwoju umiejętności praktycznych oraz behawioralnych, rozwój kompetencji w oparciu o umiejętności zawodowe, modyfikowanie metod nauczania na podstawie dostrzeżonych problemów, zaangażowanie w działalność firmy, dla której są szkoleni kursanci, nawiązanie współpracy pośrednika pracy z firmą i kursantami. Schemat obejmuje informacje wejściowe, jak harmonogram pośrednictwa i specyfikację wymagań stosowanych w odniesieniu do kursantów, które w trakcie procesu pośrednictwa dają informacje wyjściowe –   dostosowanie pośrednictwa pracy tak, by służyło zwiększeniu poziomu kształcenia zawodowego oraz powiększało doświadczenie zaangażowanych uczestników procesu (do nich zaliczyć można MŚP, podmioty badawczo-rozwojowe). W trakcie realizacji działań, w ramach pośrednictwa pracy, przeprowadzane są inspekcje procesu (ocena jakości), a kursanci składają raporty doraźne i oceniają, jak udoskonalić działania.

 

6. Dobre praktyki DWUP zaprezentowane w trakcie realizacji projektu EBCIL.

Dobre praktyki w formacie plików PDF do pobrania z poniższych linków:

Eures TriRegio ;
Obserwatorium Dolnośląskiego Rynku Pracy i Edukacji ;
Pośrednictwo Pracy Na Pograniczu – prezentacja tzw. dobrych praktyk w zakresie metod współpracy w ramach Partnerstwa transgranicznego Eures TriRegio ;
Wymiany i spotkania transgraniczne (WIST)